|
| Hubyar Vakfı Resmi Web Sitesi |
 |
Hubyar Sultan Adına yazılmış Deyişler ve Duazlar
 Bile Horasan ilinden kalktı yürüdü Hacı Bektaş ile kırklarda bile Tozanlı kurbunu şavkı bürüdü Hubyâr Sultan ile kırklar da bile (O.Karoğlan ) Derdime Doksan bin evliya bir ulu sancak Şahlanıp gaziler Rum a gelincek İmdada yetişir Sultan Yalıncak Hubyâr Sultan himmet eyle derdime (O. Karoğlan ) Tekeli Hubyâr Sultan buralardan geçti mi Asapınarından bir dem içti mi Tozanlı da obasına göçtü mü Ondan da bir haber verin Tekeli Âşık olan deryaları boylasın Varsın âlem ne söylerse söylesin Kümbet Baba bize himmet eylesin Yâralar derindir sarın Tekeli ( O.Karoğlan) Hubyar Sultan Destan (Dedüler ) Arşullahda otururdu ya Resûl Kerbela Çölünde olan savaşun Cümle kulu farkederdi ya Resûl Göründü gözüne çölü dedüler. Şu cihanda gezer idi tüm ruhlar Onların mekanın bilir arifler Ta ezelden sırda idü güruhlar Değmeden bilir mi hali dedüler. Doksan bin er danuşuğa geldüler Onlar hesabını orda kurdular Cümle erler hep nasibin böldüler Budur evliyanın yolu dedüler. Kadıncık ana der daha er vardur Daha özge kisbi güzel kâr vardur Hak batın Ali türlü sır vardur Gönderin Selmanı gelir dedüler. Gözlekçüde destur aldı yürüdü Bir mübah dağ gördü eğlendü durdu Bir kol uzattılar bir tek el gördü Bu gelen kudretin eli dedüler. Devran ettü cümle âleme vardu Dolandı cihânı takadu durdu Suluca Höyükte güvercin gördü Öter Ali İmran dili dedüler. Niyaz etti ordan yana yürüdü Evel bir çift idi sonra bir gördü Buyurun erenler istiyor dedü Arifler kıramaz teli dedüler. Gözlekçü de ordan erlere geldü Eyvallah deyüben hem dara durdu Gördüğü hikmeti vasfeyle dedü Dava eyledün mi eri dedüler. Dedüler az çoğamı çok azamu Şimdi gönderelim alur şahinü Endim seyredelim şahin yuvanu Herkes hizmetini bülür dedüler. Dedü ki er ere böyle kıyar mu Dedü ki er ere hışım eder mü Sayru olan bu sırları duyar mu Oda yoluyunan olur dedüler. Göverçin dal üstünde dururdu Güzel gözlerini erlere döndü Çıraklar karadı poslar yörüdü Besbelli ki bizden ulu dedüler. Hâce Ahmed tercüman alma anca Sevgi ile ceme Selman gelünce Bektaş-i Veli de niyaz kılunca Budur hasbahçenin gülü dedüler. Hü dedüler oturdular demünce Hızır dedem bile idi yanunca Aşuğuyam yaşlar vardır didemce Bahri olan yüzer gölü dedüler. Çok muhabbet etti mana aştular Cümle erler orda ikrarlaştılar Nasibe düşeni hem bölüştüler Ahmed Yesevide alır dedüler. Hubuyarım doğru yolu alırum Özünüzü Hak turabı bilirüm Sizin payınızdan gani olurum Helal al rızanın yolu dedüler. Söyleştiler ki bu yol cümlemizün Yola müstahak hal cümlemizün Bu yolun sahibi ikrârımızun Soluğu sayan yolu alır dedüler. Dedüler bu yolun soluğu sağdur Bu yola gidenin hep yüzü ağdur Bu yolun ötesi bir azimşardur Bu şardan verilür dolu dedüler. Hak Muhammed Ali ismi anıldu Erler hep solukta gayet biridü Hâce Ahmed sağ soluğa bağladu Soluk bilen yolu bulur dedüler. Ortalığa darı çeci kurulsun Sırr-ı Seddar bu meydanda bilinsün Ulu kimdir gözümüze görünsün Ezeli Bektaş-ı Veli dedüler. Erler postunattı eğlenmez zerre Eyvallah edüpde bağlandu darda Bektaş-i Veliye gelince sıra Attı Postun durdu beli dedüler. Sultan Hâce Ahmed beraber oldu İki gönül bir olup niyazi verdü Erler orda gerçek uluğun bildü Budur evliyanın yolu dedüler. Dediler Erlere tarığa yatun Koyman gümanınız bir etek tutun Bir olun birlikte ikrara yatun Budur evliyanın şarı dedüler. Cümle erler orda tarığa yattu Hubyar Sultan anda tarığın tuttu Engine konup gönüle yettü Budur Hünkârının gülü dedüler. Dediler Hubyara sende gel uğra Eyvallah deyüp bağlandı dara Üç kere çalınca açıldı yara Bu kan ne hikmettir gülüm dedüler. Ol demde cümlesi dedüler Ali Hubyar' ımsın dedi saruldu Veli Yine sendeymiş yaremin gamı Dertlilere derman olun dedüler. Çok muhabbet eyledüler sır oldu İki uruf bir cesette göründü Matahlar derç oldu güfer verüldü Bizi ayrı bilen deli dedüler. Erler kalktı meskenine yürüdü Herkes o anda yurdunu buldu Gönüller bir olup semaha girdü Özünü görene beli dedüler. Hubyar Abdal,Hakkı bilen sultansın Nice düşmüşlerin elin alansun Bunalana dar günleri gelensün Dertlilere derman olur dedüler. Hubyar Engin ovalarda yurdun tutmadı Zerrece işine hile katmadı Sayrusunun bahçesine gitmedi Kendi bahçesine girdi Hubyar Gürgen çukuruna çok emek verdi İbadet eyledi çiftini sürdü Mümin kullar için bu yolu kurdu Meylini irfana verdi Hubyar Abu hayat soğuk sular akıttı Türkçesini türlü devir okuttu Meskenini Tekeli’ye çıkarttı Sultan Tekeli’de durdu Hubyar Sular gibi ummanına akardı Cevlan eder dokuzlara çıkardı Mehman gelir diye yola bakardı Kendi Mehmanını gördü Hubyar Alana manasın gayet kâr oldu Binbir çiçek ile namesin oldu Sultan Murat ordusundan gel oldu Görünce önüne vardı Hubyar Dolandı Mıhlıda önüne vardı Sultan Murad Hubyara selamın verdi Ve alleyküm selam selamın aldı Onunca beraber geldi Hubyar Kendi meskanını yurduna çıktı Kendi ocağın ateşi yaktı Aç korum orduyu Sultanda korktu Küçük kazanını kurdu Hubyar Dokuz bin asker davet eyledi Bu kazanda cümlesini toyladı Sultan Murat gördü hayret eyledi Sofrasın meydana serdi Hubyar Dedi derviş dedi bu nasıl emek Bu kazandan çıktı her türlü yemek Helal eyle derviş semayen verek Cümlesini teman gördü Hubyar Dedi derviş bu yaylada durunca Bu kadar orduya nasip verince Sen dua kıl biz sefere gidince Orda hayır dua etti Hubyar Dedi derviş yerin ne yüce yayla Dedi sultanım dağ başı böyle Sefere gidiyor sen imdat eyle Güle güle gidin dedi Hubyar Bir saat gitti de geriye geldi Kendi ocağına nazarın kıldı Işığın görende devaha geldi Dertlilere derman oldu Hubyar Yedi koyun vardı onu güderdi Keserdi koyunu kurban ederdi Yaz zamanı Dokuzlara giderdi Sultan Tekeli’de durdu Hubyar Mestane olmuşum senin derdinden Güferiyem hiç çıkarmam virdimden Bu ABDALI ayırmasın yurdundan Sultan Tekeli’de kaldı Hubyar Vardır Ali oğluyam Ummanıyam Böyle bir niyetim vardır Uruma kadem basınca Başımda devletim vardır. Düldül ata binsem gerek Derya deniz bölsem gerek Meydanda savaşsam gerek Böyle bir niyetim vardır İnip İstanbul'u aşıp Padişahı pusuya salıp Ayasofya'ya cem kurup Böyle bir niyetim vardır Pir sultan benim soyumdur Şecerede kayıtım vardır Aslım imam Hüseyindir İstersen ispatım vardır Muhammed Ali Nurumuz Teslimdir türlü varımız Hasan Hüseyin Hubyarımız İmam Zeynel Pirimiz Kevser içti imam Bakır İmam Cafer güher okur Musa Kazım Kemha dokur Sermayemiz salımızdır Rızada bulduk kardaş Teslim canlar bize yoldaş Taki'ye ikrar bağlandı baş Alüyyül Naki sırrımızdır Askeriyem elde teber Muhammed Mehti'den haber Günü günü arzum didar Bu Muhammet kârımızdır ABDALIYAM ustada teslim On iki imam Ali neslim Güruhu Naci ezel aslım Piri rahber yolumuzdur HUBUYARLININ Bir kuş bir çalıya Çekmiş kalemi Seyrediyor tozanlıyı alemi Çıkakta Tekkeyi edek kelamı Eli hoş görülür Hubuyarlının Duman almış dokuzların başını Gelinin aşukta yurlar başını Yaredenden hayır diler işini Yolu hoş görülür Hubuyarlının Akpınarın suyu akar yayladan Feleğin kahrıdır bizi böyleden Nice canlar göçtü yalan dünyadan Eli hoş görülür Hubuyarlının Der ABDALIM ah çekiyor özünden Ah ettikçe kan yaş gelir gözümden Bir şu içsem akpınarın gözünden Suyu hoş görülür Hubuyarlının SENSİN HUBUYAR On iki imamlara düştüm düşeli Bir şahin donunda girdi düşüme Urumda oturan Hacı Bektaşla Bir olup birliğe girdi Hubuyar Kükreyip oturan kendi halinde Keçeci baba peyiklik eder önünde İki cihan serveri bile yanında Hızırın sevdiği sensin Hubuyar Dillerinin tadı bal ile şeker Pirim aslan Ali hem bize bakar Başımız Hz. Hızıra çıkar Hızırın sevdiği sensin Hubuyar Seksen bin erlerden hem Mücüzatlı Doksan bin erlerden eli beratlı Yanına uydurmuş demir kıratlı Üçüde bir olmuş gelir Hubuyar Doksan bin erlere hocalık etti Hem sırdan geldi de hem sırra getti Muhammed Ali'nin sancağın tuttu Yeşil Alemini açtı Hubuyar Yüreğime vurdu güferin hası Yüz yirmi dört bin nebiler başı Şu iki cihana aldı güneşi Parlayı parlayı gelir Hubuyar DERVİŞ ALİM Demanına düzüldü Dillerinde Abu Kevser ezildi Senin ismin tüm kalplere yazıldı Hızırın sevdiği sensin Hubuyar DERVİŞ HUBUYAR Her gece her gece seyrim içinde Seyrangahtan gelir derviş Hubuyar Bozata binmiş yeşil çönül elinde Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar Tozanlı deresin bekçisi sensin Bir işaret göster talibin gelsin Bir Hu çekelimde demler yörüsün Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar Gürgen çukurunda poyrazlı kışlı Surda bir derviş var gözleri yaşlı Altı demir kırat Ali de Yoldaşlı Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar Tekelide değirmenin dönüyor Abu Hayat Soğuk suyun eniyor Üstünde üç derviş semah dönüyor Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar Tütünün kokusu ne güzel geldi Çizmenin gıcırtısı Tekkeyi aldı Muhiplerin sarardı samana döndü Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar DERVİŞ ALİM dergahına uğradı Tekkeyi de mahsum gördü ağladı Şen olasın seksen evi boyladı Seyrangahtan gelen Derviş Hubuyar Eyle Hubuyar Gurbet elden arzularım gelirim Devahımız kabul eyle Hubuyar Yattım eşiğine gördüm düşümü Devahlarım kabul eyle Hubuyar Eleste gününden tuttum peşini Hak onarsın cümlemizin işini Kudret kalemini çekmiş kaşına Devahlarım kabul eyle Hubuyar Şu dünyada kim istiyor zinneti Ben ederim efendime minneti. Arayı arayı bulduk cenneti Devahlarım kabul eyle Hubuyar DERVİŞ ALİM eydür dersim Uludan Ta ikrarım vardır Kalibeliden Şafaat umarız pirim Ali'den Devahlarım kabul eyle Hubuyar Kurtarır Zulümden Gamdan Hubuyar Çıkıp arş yüzünde nurda oturan Meftesini meftesine yetüren Kuduret yarılıp lokma getüren Südünen Ahmeri balı Hubuyar Ataşlar yok iken çiğler pişiren Dalga verip kalp evini coşuran Mukaned köprüsün suyun şaşıran Kurtarır zulümden gamdan Hubuyar Bakmıyor mu başçı kayık haline İsmi azam dua geldi diline Bir avuç kum aldı hemen eline Az kaldı deryayı kessin Hubuyar Eşiğin altına kitap sırman İki cihan boyamıştır nurunan Ali baba ile girdi fırına Estirdi kar ile yeli Hubuyar Engin ovalarda yurdun tutmadı Zerrece işine hile katmadı Yabancının bahçesine gitmedi Kendi güllerini derdi Hubuyar Allah ekber dedi aldı canını Ih demeden uyuşturdu kanını Varsın ıssız koysun münkür yurdunu Sağ adamı ölü kıldı Hubuyar Yedi günle gece külhan yaktılar Onu yansın diye nara tıktılar Yirmi dört saat sonra açtı baktılar Sakalı buz tutmuş geldi Hubuyar Sağ adamı musallaya koydular Buyur derviş cenazeye dediler Orda hazır idi üçler yediler Sağ adamı ölü kıldı Hubuyar Bütün canlar hep sıraya düzüldü Kerameti arşta, kürşte sezildi Gürgen çukuruna berat yazıldı Baltasını bala taktı Hubuyar Bağrıma kâr etti düldülün sesi Dinleyince gerçek erin nefesi Uzadında neden bunun ötesi DERVİŞ ALİ etme kulun Hubuyar Demediler mi Cümleside geldi divan durdular Sırrı hikmetimi hiç bilmediler Nerde kaldın taksim yoktur dediler 0 zaman yol bana verilmedi mi Cümleside yoldan taksim diledi Hiç birisi hocasını bilmedi Kimse sağ soluğa bağlanamadı Yola sahip şensin demediler mi Hünkâr Hubyarını çağırdı dara Eyvallah pir deyip bağlandı ona Üç kere çalındı açıldı yare Bu kan ne hikmettir demediler mi Üçüncü de beyan oldu eğlendi Kendi cesetinde çok haller gördü Milcan yarasına dokundun dedi Ol cemde Ali'dir demediler mi Ol Cemde cümlesi elediler Ali Hubyarımsın diye sarıldı Veli Doksan bin er gördü bu gizli hali İsmine Hubyarım demediler mi Hubuyar almadı taksimde malı Yazdılar Hak diye verdiler yolu Dokuzlarda sırda duran Tekeli Hubyarı görünce yürümedi mi Orda gördüm meskanını elini Hubuyar Hızır'a verdi elini Dikti sancağını açtı nurunu Gören sırra talip olmadılar mı VİRANİYEM biatimiz uluya Niyaz kıldık Hacı Bektaş Veliye Allah kimseleri pirsiz komuya Pirsizler Tamuya sürülmedi mi Bozatlı Hızır Bir yavru yolladım gurbet ellere Emaneti sana bozatlı Hızır Size bekçi derler yüce bellere Emaneti sana bozatlı Hızır Bekçi olup şu alemde oturan İsteklinin muradını yetüren Nice bunalgının elinden tutan Emaneti sana bozatlı Hızır Deryanın içinde oturan erler Bize yardım etsin onikimamlar Hint'te Muhammed carına yetenler Emaneti sana bozatlı Hızır Deryanın içinde yüzer üç gemi Deryalar bekçisi o Hızır Nebi Bize yardım etsin Hz. Ali Emaneti size bozatlı Hızır HÜSEYİN ABDALIM nasıl olacak Gözlüyom yolları yavrum gelecek Sultan tekelide murad verecek Emaneti sana bozatlı Hızır TANRININ ASLANI ALİ'Yİ GÖRDÜM Dün gece dün gece seyrim içinde Muhammed Mustafa Ulu'yu gördüm Düldül zülfükarda Kamber yanında Tanrı'nın Aslanı Ali'yi gördüm Yönelip de hak demine gelince Evliya sohbetinden kanınca Muhammed kırklara varıp gelince Kırklarda içilen doluyu gördüm Nefes verip karlı dağlar eriten Gülbenk çekip Münafığı kurutan Binip cansız duvarları yürüten Hünkar Hacı Bektaş Veli'yi gördüm Doksan bini durdu her biri yanda Onların gönlüde hacda seyranda Uyandım ki Atam Hubyar bünyemde Tanrı'nın Aslanı Ali'yi gördüm CAN HATAYIM bir hal vardır serimde Dün gece Seyrimde gördüm aynmda Herkesin aklı fikri yerinde Pehlül bir Dane'yi uluyu gördüm HUBUYAR SULTANA NİYAZIM VARDIR Bir ulu ihtiyar kamil pir gördüm Hubuyar sultana niyazım vardır Sıtkınan girdimde darına durdum Hubuyar Sultana Niyazım vardır. Girdim irfan demlerinde oturdum. Ben pirime gülbengimi yetirdiüm Ta ezelden böyle zatımız vardır Hubuyar sultanı Hünkârı gördüm KUL YUSUFUM eder sırrımdır Ali Kusurum var ise affet bu kulu Pirim Hünkâr Hacı Bektaş-ı Veli Hünkârım Hubyar'a niyazım vardır Arzumuz Hubuyar Sultan Amasya vatan ilimiz Arzumuz Hubuyar sultan Hakka malumdur halimiz Arzumuz Hubuyar sultan Niyet eyledik gitmeye Kochisar'ı seyretmeye Günahları arıtmaya Arzumuz Hubuyar sultan Azmeyleyip çıktım yola Hızır kılavuz ola Mümin müslim ihvan ile Arzumuz Hubuyar Sultan Yaratan halike şükrüm Dilimde ezberim zikrim Gece gündüz aklım fikrim Arzumuz Hubuyar Sultan Hak nasip eylese varsam Eşiğine yüzler sürsem Murada maksuda ersem Arzumuz Hubuyar Sultan Tokat'a uğrayıp gecem Ceset soğuk suyun içem Kar tipi olsa da gitsem Arzumuz Hubuyar Sultan Hızır Hubuyar'dır adı Her ağızda vardır tadı Cihana nam nişan koydu Arzumuz Hubuyar Sultan Hacı Bektaş Hülafası Evliyalar halifesi Bir Yüce belde tekkesi Arzumuz Hubuyar Sultan Bu FEDAİ etna kuldur Menzili üç günlük yoldur Erenlerin lütfü boldur Arzumuz Hubuyar Sultan Gönderin Beni Sabah olup güneş nurlar saçarken Muhammed Ali'ye gönderin beni Ruh çıkıpta kafesinden uçarken Oniki İmama gönderin beni Toplanın Muhibler irfan yurduna Çan dayanmaz ayrılığın derdine Hüseyin Babayı koyun yurduna İmam Hüseyin'e gönderin beni Gülbenk çekin niyaz ile saz ile Çok muhabbet ettim cilve naz ile Ecel geldi fırsat vermez söz ile Masumu paklara gönderin beni Çok günler geçirdim hep yalan oldu Arifler tanıdı kör inanmadı Çıkıp Hak yolunda şeytana kandı Ecdadım Hubyar'a gönderin beni Yaptım ahretimi hakka geçmeye Beş gün kaldı şu dünyadan göçmeye Hak nasip ederse kevser içmeye Pir Hacı Bektaşa gönderin beni Dokuz yüz kırk yedi biz gider olduk İhtiyarlık çöktü sarardık solduk Ol Hakkın emrine biz razı olduk Dedem Kul Yusufa gönderin beni Atam Hasan baba beni çağırdı HÜSEYİNİM tez gel diye bağırdı Yaşım altmış dokuz sakal ağardı Nur Hasan babaya gönderin beni Bizim Ademşit Nebi'den gelir neslimiz Güruhu Naci'dir soyumuz bizim İbrahim Halilullah büyük dedemiz Nebiler, Veliler ulumuz bizim Muhammed Mustafa nur tecellimiz Şafaat kânımız hem de dedemiz Aliyyül Mürteza bizim babamız Muhammed Mustafa ceddimiz bizim Hasan, Hüseyin'le ol Şah'a vardık Şah İmam Zeynel'le zindanda durduk Bakır kazanında pak olduk yunduk Caferi Sadıkla ilime girdik Ecdadımız Musa'yı Kazım'dır bizim İmam Rıza ile şehri loş ettik Taki Naki ile biz yola gittik Ağular verdiler zehiri yuttuk Kırklar makamıdır yolumuz bizim Cüneydi Bağdadi soyundan geldik Kaddes Allah sırrı azize erdik Hoca Ahmet sani birjiğe yettik Birlik makamıdır yolumuz bizim Dilimiz imrandın perhiz ederiz Hulki Rıza'nın yoluna gideriz Küfreden kişiden nefret ederiz Dil Perhiz vücut keçe yolumuz bizim Hubuyar Sultandan bünyada geçtik Hüseyin Abdal olduk şal giyip kaçtık Mustafa Abdal'la çileye düştük Kimseye demedik halimiz bizim Sultan Murat nara attı nur ettik Gönül anamızla irfana yettik Zalim zulüm eyledi bırakıp gittik Ecdadımız Hubyar Sultandır bizim Hüseyin Baba irfan sahibi babamız Kul Yusuf evliya nurdur dedemiz Ali İmran okur bizim sedamız Hüseyin Abdal'dır dedemiz bizim İBRAHİM ETHEM Haktan söyler kelamı Mümin kullar verir niyaz selâmı Şefaata erer mümin haklar ise kelamı Ahrette şaz olur birlikte ruhumuz bizim Hubuyar Dedem Yüz sürmeye geldim uzak yollardan Devahlarım kabul eyle Hubuyar Himmetinle aştım yüksek bellerden Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem Güruhu nacidir aslı zatınız Yokları var etti sır hikmetiniz Kandili nur etti nur hikmetiniz Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem Ak şafaktır enbiyanın tekkesi Nurlara boyanmış beyaz kubbesi Mümin olan haktan hayır nefesi Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem Yollarım ıraktır, gönlüm burada Metin okuyorum demde sırada Bu can da yoluna kurban burada Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem Bozburun'a vardım makina hazır Yetiş imdadıma Bozatlı Hızır Kırat nallarında toprağı hazır Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem İBRAHİM ETHEM'in Hubuyar oğlu Mülcem yaresinden yüreğim dağlı Kapandı kapılar yollarım bağlı Devahım kabul kıl Hubuyar Dedem Kırklar Pirler Derdim vardır dağlar gibi Himmet eylen kırklar pirler Gözüm yaşı çağlar gibi Himmet eylen kırklar pirler Viran oldu yuvam yurdum Çöllere mekan kurdum Seherde duaya durdum Himmet eylen kırklar pirler Düşmüşsen toza Turaba Bu yılda gönlüm Harabe Kargılıda melül Baba Himmet eylen kırklar pirler Cümlenin sahibi Haktır Dertlerimize derman yoktur Evliyada Hümmet çoktur Hümmet eylen kırklar pirler Aşık olan sizi özler Yanar yüreğim sızlar Tozanlıda yedi kızlar Hümmet eylen kırklar pirler Dost bağında bülbül ötsün Dilerim çilemiz bitsin Hubyar Sultan hümmet etsin Hümmer eylen kırlar pirler ( ? ) Tellerimiz Hubyar'ı Anlatır Çıktım tekeliyi seyran eyledim Yerlerimiz Hubyar'ı anlatır Alıp baglamama agıt söyledim Tellerimiz Hubyar'ı anlatır Bir an cemalini görseydim çeşke Gerçek muradım bu,arzum yok başka Dalımda bülbüller gelmişti aşka Güllerimiz Hubyar'ı anlatır Hiç bir zaman su dövmemiş havanda Hesabı var demiş yüce divanda Çiçekler cem eylemiş kovanda Ballarımız Hubyar'ı anlatır Cehalete karşı vermiş savaşı İkilik denince dökülmüş yaşı Haçı Bektaş Yesevinin yoldaşı Yollarımız Hubyar'ı anlatır Ömer'e himmet et en son deminde Bir an konuk eyle sevda geminde Dillerimiz Hubyar'ı anlatır Kırklar sofrasında birlik ceminde Tekkebeli'nden beri iner iken Ehl-i beyit sevdası özde yanarken Aşk şerbeti içip semah dönerken Ellerimiz Hubyar'ı anlatır. (Ö. Tozar) Gördüm İlk defa çıkınca Tekkebeli ne Tekke nin üstünde nurları gördüm Nazar eyleyince dört bir yanıma Tekeli Dağı nda karları gördüm Bir heybet arz eder Tekeli Dağı Süslenmiş her yanı sağı ve solu İlahi bir varlık taşı toprağı O cennet misali yerleri gördüm Bakta cemaline beğen de beğen Benim bu cihanım cenneti değen Kudreti beşeri meftun eyleyen Yeşil zümrüt gibi kırları gördüm Kemal-i fahr ile gördüm hikmeti Unuttum vallahi derdi mihneti Akvam-ı divanda Şeyh'i Hümet'i Akranı,dostları,yarları gördüm Tekke halkı yanımıza geldiler Ehl-i dil olduğunu hemen bildiler Enver der hak ile yeksan oldular Her emre müheyya erleri gördüm (Enver HAŞMET ) Adın İspile Al yeşil bürümüş, dört bir yanını, Söylenir dillerde, adın İpsile. Ben de duydum, şöhretini şanını, Söylenir dillerde, adın İpsile. Vardım Tekeli’ye, duman bürümüş, Bakırlı’dan karı, yeni erimiş, Aşıkların derdi, nazlı yar imiş, Söylenir dillerde, adın İpsile. Dağlar sırlanmış, bir ulu kervan, Suyun şifalıdır, dertlere derman, Erenler serdarı Hubuyar Sultan, Söylenir dillerde, adın İpsile. Kimisi ağlamış, kimisi gülmüş, Çirmiş’i Kıpçağ’ı, sinede dolmuş, Eski ağ’lar beyler, ya nice olmuş, Söylenir dillerde, adın İpsile. Bizden selâm olsun Kümbet Baba’ya Oğuzun Türkmen’i çıkmış obaya El açtım Torluk’a durdum duaya Söylenir dillerde adın İpsile ( O.Kar’oğlan ) Sultan Hubyâr sefa geldi Erenlerin diyârından Sultan Hubyâr sefa geldi Horasan’ın yollarından Sultan Hubyâr sefa geldi Erenlerin sultanısın Dertlilerin dermanısın Erzurum’un mihmanısın Sultan Hubyâr sefa geldi Horasan’dır ana yurdun Tozanlı’ya mekan kurdun Dertlilere derman oldun Sultan Hubyâr sefa geldi Horasan’dan gelen erler Şehit yatağı bu yerler Hacı Bektaş kırklar pirler Sultan Hubyâr sefa geldi Erenlerin piri misin Deryaların dürrü müsün Ayın günün nuru musun Sultan Hubyâr sefa geldi Destanımız oldu tamam Ceddimiz on iki imam İşte düğün işte bayram Sultan Hubyâr sefa geldi Kar’oğlan’ım çalar sazı Kimi şehit kimi gazi Ağlıyorum bazı bazı Sultan Hubyâr sefa geldi Görmediniz mi Bakırbelleri’nden aşar gelirsin Turnalar sultanı görmediniz mi Yüz bin pervaz ile koşar gelirsin Turnalar sultanı görmediniz mi Sarı Baba kıratına binerken Erenlerden mevadan yere inerken Gaziler gazadan geri dönerken Turnalar sultanı görmediniz mi Tekeli’nin çiçekleri koktu mu Irahmetler yağıp seller aktı mı Gaziler eline kına yaktı mı Turnalar sultanı görmediniz mi Erenler cem olup şerbet ezerken Kırklar aşkın deryasında yüzerken Hacı Bektaş ile bile gezerken Turnalar sultanı görmediniz mi Bizden selâm gazilere pirlere Irahmetler yağar gökten yerlere Yüzümü süreyim yerden yerlere Turnalar sultanı görmediniz mi Tozanlı’nın çiçekleri açarken Horasan pirleri gelip geçerken Erenler seherde konup göçerken Turnalar sultanı görmediniz mi Turnalar havada eylemiş katar Doksan bin evliya Urum’da yatar Kar’oğlan gaziler gözümde tüter Turnalar sultanı görmediniz mi Allah deyi deyi Erenlerin devranını Aşk savurur harmanını Hubyâr keser kurbanını Keser Allah deyi deyi Horasan’dan gelen erler Doksan bin evliya derler Gaziler gülbangın söyler Söyler Allah deyi deyi Veysel Karan deve güder Balım Sultan devran eder Gaziler gazaya gider Gider Allah deyi deyi Kar’oğlan’ım düştüm cüda Dertlerimi demem yada Medet gayri Keşmen Baba Yetiş imdadıma gel gel Turnam Şahin Baba derler düşerse yolun Avcılar elinden yamandır halın Sivas’ta Çeltek’te bir gece kalın Söyle selâmımı kırklara turnam Hubyâr Sultan bizim ulumuz Kırklara pirlere gider yolumuz Kar’oğlan’ım açmaz oldu gülümüz Söyle selâmımı pirlere turnam İle kırkları gördüm Çoban Kayası’nda dua eylerken Kümbet Baba ile kırkları gördüm Gaziler gazada düvaz eylerken Torluk Baba ile kırkları gördüm Ne dilek dilersen Mevlâ’dan dile Gaziler seherde vardı menzile Kanber Baba ile kırklarda bile Piri Baba ile kırkları gördüm Tozanlı kurbunda bir ulu pınar Adımız dillerde kaldı yadigâr Halifeler himmet Sultan Hubuyâr Melül Baba ile kırkları gördüm Mahrum kalmaz erenleri çağıran Küffarın tahtını terse çeviren Kara taşı hamur gibi yoğuran Hacı Bektaş ile kırkları gördüm Sabah seherinde bülbül öterken Şehitler kanıyla yerde yatarken Kargılı’nın bacaları tüterken Sarı Baba ile kırkları gördüm Cennet-i Meva’ya güller bezerken Sultan Hızır kırklar ile gezerken Kar’oğlan’ın destanları yazarken Köse Baba ile kırkları gördüm Turnalar Eğer gider isen bizim ellere Keşmen’e Kepez’e varın turnalar Bizden selâm erenlere pirlere Abdulgaziyi’de görün turnalar Uçup gidip Tozanlı’ya varınız Hubyâr Sultan’a selâm durunuz Doğanşah Baba’yı bir dem görünüz Kazova çölüne konun turnalar Obalarda boz dumanlar tüttü mü Goncalar açılıp bülbül öttü mü Horasan erleri semah tuttu mu Kırklara pirlere sorun turnalar Eyyam geldi ulu dağlar yeşerdi Gönül efkârlandı gözüm yaşardı Yaz baharda deli çağlar coşardı O yârin köyüne varın turnalar Tekeli’nin çiçekleri açtı mı Oğuz beyi yaylalara göçtü mü Eski dem ü devran yoksa geçti mi Kümbet’e Torluk’a sorun turnalar Turnam niye yücelerden uçarsın Kış gelende hangi ile göçersin Seyyahlar yoldadır nasıl geçersin Ordan da bir haber verin turnalar Erenler dağında kırk veli yatar Çıngır Baba derler gözümde tüter Kar’oğlan Kerem’den olmuşsun beter Benim de halimi görsün turnalar Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Horasan kurbunda cevlan eyleyen Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Diyâr-ı Urum’a ferman eyleyen Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Erenler elinde bir ulu sancak Bize bir himmet Sultan Yalıncak Şad olur gönlümüz derman buluncak Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Melül Baba derler bir ulu vezir Deryalar üstünde boz atlı Hızır Nerede çağırsan erenler hazır Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Bir su içsem Tozanlı’nın suyundan İmam Rıza erenlerin soyundan Arefe gününden bayram ayından Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Erenlerle sohbet gayetin hoştur Ellerim duada gözlerim yaştır Hacı Bektaş bize derman ulaştır Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Yaz baharda sular coşar bulanır Âşık olan diyâr diyâr dolanır Çifte koçlar al boyaya boyanır Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Kar’oğlan’ım yâraların azıyor Geçmiyor günlerim aylar uzuyor Tevarihler bin yüz kırkı yazıyor Derdimin dermanı Sultan Hubuyâr Himmet eylen kırklar pirler Derdim vardır dağlar gibi Himmet eylen kırklar pirler Gözüm yaşı çağlar gibi Himmet eylen kırklar pirler Düşmüşsen toza türaba Bu yılda gönlüm haraba Kargılı’dan Melül Baba Himmet eylen kırklar pirler Âşık olan sizi özler Yanar bu yüreğim sızlar Tozanlı’da Yedi Kızlar Himmet eylen kırklar pirler Dost bağında bülbül ötsün Silerim çilemiz bitsin Hubyâr Sultan himmet etsin Himmet eylen kırklar pirler Torluk Baba yâram azar Adular arayı bozar Kar’oğlan’ım destan yazar Himmet eylen kırklar pirler Bir himmet eyleyin erenler pirler Hubyâr Sultan gönüllerin mihmanı Tekkesine varan bulur dermanı Gülbanklar çekilir keser kurbanı Bir himmet eyleyin erenler pirler Sabahtan kalktım da turna avazı Yüreğimi yaktı aşkın alazı Derdimin dermanı Battal-ı Gazi Bir himmet eyleyin erenler pirler (O.Kar’oğlan) Biri Ali’dir İki mihman geldi akşam kapıya Biri Sultan Hızır biri Ali’dir Yüzünü görünce döndüm deliye Biri Kümbet Baba biri Ali’dir Hızır gelir derler mihman gelince Hakk’a dua eyler hane yükünce Yavan yahşi yerler kendi halince Biri Hacı Bektaş biri Ali’dir Misafirin gönlü benzermiş güle Misafir gelince Hızır’da bile Kusurun var ise affını dile Biri Selman Faris biri Ali’dir Misafir gelince ırahmet yağar Geldiği haneyi nurlara boğar Cömertler mahşerde gün gibi doğar Biri Zeyne’l-aba biri Ali’dir Misafir dediğin Kabe’de hacı Birisi kardeştir birisi bacı Misafir gelince başımın tacı Birisi Sultan Hubuyâr biri Ali’dir Melül Baba gelir başta oturur Mihman gelince on kısmet getirir Birini cümlesi yeyip bitirir Biri Cafer Tayyâr biri Ali’dir İki lokma yeyip dua ettiler Namerde nekesi dava ettiler Sabah oldu boz at ile gittiler Biri İmam Rıza biri Ali’dir Kar’oğlan’ım eydür böyle olur mu Namert kapısına mihman gelir mi Kimin kim olduğunu kimse bilir mi Biri İmam Hasan biri Alidir Hubyar Sultan himmet eyle derdime Ellerim duada gönlüm niyazda Hubyar Sultan himmet eyle derdime Yüreği yaralı sinem alazda Hubyar Sultan himmet eyle derdime Erenler eğnine yeşil bağlanır Aşkın narı yüreğimde dağlanır Çifte kurbanları gelir tığlanır Hubyar Sultan himmet eyle derdime Doksan bin evliya bir ulu sancak Şahlanıp gaziler ruma gelincek İmdada yetişir Sultan Yalıncak Hubyar Sultan himmet eyle derdime Sabah olur cümle canlar uyanır Hü deyince varır arşa dayanır Erenler seherde nura bağlanır Hubyar Sultan himmet eyle derdime Hacı Bektaş vermiş ulu fermanı Yaralı gönlüme eyle dermanı Münkir olan bozar ahdü peymanı Hubyar Sultan himmet eyle derdime Koçhisar kurbinde halife pirler Muhammet soyundan gaziler erler KARAOĞLAN gerçeği yürekten söyler Hubyar Sultan himmet eyle derdime Hubyar Dede'm Muhammed mescitden yürüdü nice Düştük gurbet ele çıkart bir uca Kavuşturan sensin hem koca koca Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Çetireze geldik eyledik niyaz Ağ cöferlik üstü yanda görünür beyaz Mümine yaz düşmüş münküre ayaz Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Zor Taşı'na geldim görmedim zoru Yönümüz Hubyar a gidiyor doğru Hizmetine gelsin Hüseyin oğlu Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Mıhlı'ya geldim ki çakılı Mıhı Ordan destur aldım giyindim zırhı Gürgen Çukuru'nda görünür kırkı Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Kılıçkesen'e gelip kılıcını alınca Müjdeciyi ileriye salınca Dağ taş şadıman oldu mülkün sahibi gelince Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Argulu Baba'da agrıyı attım Ol Hızır Nebi'nin elinden tuttum Nefsimi öldürdüm mevlaya yettim Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Dermağu Dede'de dertler dermanı Hızır Sersem'inen aldık fermanı Hıdır Ellez'inen sürdük irfanı Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Ta ezelden böyle gider yolunuz Hasan Abdal Hüseyin Abdal oğlunuz Analar içinde Gönül Ana doğrunuz İsmail Dede'den Yağlaş Dede'ye Değirmenden niyaz kıldık hüdaya Şükrolsun üstümüze çağıyor günü Yedi koyunun sütüynen öğüttü unu Haram ot yemezdi yedi koyunu Yerse de bilirdi onun huyunu Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Çermiginde yedi kızlar var idi Onların içinde uruf binidi Erler yerde yatmaz kalktı yürüdü Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Ağca Dede niyaz kıldı pirine Urkütte ayırdı koydu birini Meydanda gördüm Gönül Ana'nın yerini Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Çıkar meydanına meydan eylerim Dokuz evliyana kurban eylerim Talibini daharını seyran eylerim Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Asa pınarı da asmaya bakar Talibin daharın üstüne akar Akıllı evlat atasının ocağını yakar Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Kul Hıdır ım mülkün sahibi Ali Kılavuz önümde Bektaş-ı Veli Kuşca kuş olsa yuvayı bulu Kavuşturan sensin Hubyar Dede'm Hızır Sersem Hubyar kendini çekti penana Sersem kayıt oldu On iki imama Kerbela da yatan Hüseyin gibi Filcan kast eyledi değdi sineme Az muratlar hep sağdılar balını Düşünmedi Hubyar’ ın yolunu Kafire de bildirmedi halını Şehitlik mi geldi Hızır Serseme Hizmetini gören bir yeşil gelin Horasan erenleri yetişin gelin Ha Hasan elleri yetişin gelin Alim seni çağırıyorum bugün dar günüm Arşeleye çıkar sersemin önü Açılsın zülfikar sallasın kını Alim seni çağırıyorum bugün dar günüm Şehitlik mi geldi hızır serseme( Karabeg Dede ) Tekeli Ulu dağlar birbirine yaslanmış Ne güzel kurulmuş yerin Tekeli Bozdumanlar pare pare bölünmüş Bitmiyor dumanın karın Tekeli Bizden önce nice beyler varımış Yücesini bozdumanlar bürümüş Kırcı vurmuş çiçeklerin kurumuş Tükenmez feryadın zarın Tekeli Otağ kursam yaylasına düzüne Yüzüm sürsem Erenlerin izine Hazan vurmuş çiçeklerin özüne Kurumuş yaprağın harın Tekeli Hubyar Sultan buralardan geçti mi? Asapınarı’ndan bir dem içti mi? Tozanlı’da obasına göçtü mü? Ondan da bir haber verin Tekeli Çetirez den esen seher yelleri Dolaşayım sahraları çölleri Açtı m’ola epsile’ nin gülleri Gelenden geçenden sorun Tekeli Aşık olan deryaları boylasın Varsın alem ne söylerse söylesin Kümbet Baba bize himmet eylesin Yaralar derindir sarın Tekeli Esti deli poyraz eyyam güz oldu Dertlerim bir idi şimdi yüz oldu KARAOĞLAN’ım ateş oldu köz oldu Ozanın halini görün Tekeli Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Girdi Muhammed sürelim himmet Bir adın Ahmet el hamdulullah El hamdulullah el hüküm Allah Göklerde ay var yoksullar bay var Allah’a yalvar el hamdulillah Göklerde yıldız sürelim dümdüz Geceler gündüz el hamdulullah Gör Yunus ne dedi sıtkınan hü dedi El hamdulullah canım el hükümullah Ilgıt ılgıt esen seher yelleri Burcu burcu kokar Hak’kın gülleri Dost kokusu gelir mümin kullara İlyas dedem gelir bizim ellere Dedem haçan gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Yüreyim evine yurdun berçini Gönül arzuluyor Ali göçünü İndim seyreyledim çini meçini Hızır dedem gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Eriştirdim hem bağ ile bostanı Göresimiz geldi gözler mestanı İndim seyreyledim Arabistanı Ellez dedem gelir bizim demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Değmek mi olur göklerdeki yıldızı Bağrıma kar etti ladenin sözü Yıkanmış bedeni temizdir özü Ellez dedem gelir bizim ellere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Bir dem usluyusam bir dem haliyim Coşarsam da hendeğimde doluyum Kapının önünde etna kuluyum Ellez dedem gelir bizim ellere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Seni Tozanlıya bekçi dediler Meskanını Tekeli’ye koydular Orda hazırdı Kırklar, Yediler Hızır dedem gelir bizim ellere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Dokuz evliyası vardır başında Seksen bin şehidi yatar peşinde Düldül gezmiş izleri var taşında Hızır dedem gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Möhyedin efendim şunlar Yemenli İpekten halistir onların gönlü Kimi Kürt der kimi Hasan Abdallı Elez dedem gelir bizim ellere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Hızır dedem yeşil salma sarınır Can intizar peşisıra sürünür Bunalana bu günleri bulunur Ellez dedem gelir bizim ellere Dedem Haçan gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Möyetin efendim Hızır atası Bağışlıyor sevdiğinin hatası Boz atlı Hızır’dan tutmuş putası Ellez dedem gelir bizim ellere Dedem Hızır gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Abdal dedem eydir ahiben ağlar Coşkun sular gibi ahiben Çağlar Eşiğine yüz sürdüğüm erenler Ellez dedem gelir bizim ellere Dedem Haçan gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Abdal dedem eydir dostlar yarenler Ahtırkarı bir araya koyanlar Eşiğine yüz sürdüğüm erenler Ellez dedem gelir bizim ellere Dedem Haçan gelir hem bu demlere Allah hü hü Allah Hak leylaha ille Allah Hubyar almadı taksimi malı Cümlesi toplandı divan durdular Sırrı hikmet nedir hiç bilmediler Nerde kaldın taksim yoktur dediler O zaman yol ona verilmedi mi? Cümle erler yoldan taksim diledi Hiçbirisi hocasını bilmedi Kimse sağ soluğa bağlanıp kalmadı Yola sahip Hubyar demediler mi? Hünkar Hubyarını çağırdı dara Eyvallah pir deyip bağlandı ona Uç kere çalınca açıldı yare Bu kanlı hikmettir demediler mi? Uçüncüde beyan oldu eğlendi Kendi cesatında çok haller gördü Milcan yaresine dokundun dedi Ol cemde Ali’dir demediler mi? Ol cemde cümlesi dediler Ali Hubyarimsin dedi sarıldı Veli Doksan bin er gördü bu gizli hali İsmine Hubyarim demediler mi? Hubyar almadı taksimi malı Yazdılar hakkında verdiler yolu Dokuzlarda sırda duran Tekeli Hubyar’ı görünce yürümedi mi? Orda gördü meskanını elini Hubyar Hızır’a verdi elini Dikti sancağını açtı nurunu Nurun gören talip olmadılar mı? Viraniyem bahtımız uluya Niyaz kıldık Hacı Bektaş Veli’ye Allah kimseleri pirsiz komaya Pirsizler tamuya sürülmedi mi? Dualarım kabul eyle Hubyar Yüz sürmeye geldim hakipayına Dua!arım kabul eyle Hubyar Hikmetinle aştım yüce belleri Dualarım kabul eyle Hubyar Gürühu nacidir aslı zatınız Yokları var etti sır hikmetiniz Kandili sıfattır nur hikmetiniz Dualarım kabul eyle Hubyar Yattım eşiğine gördüm düşünü Eleste gününden tuttum peşini Hak onarsın cümlemizin işini Dualarım kabul eyle Hubyar Pirim irfan demde hile oturdum Ben pirime gül benzimi yitirdim Ta ezel ezelden aslı zatıdım Dualarım kabul eyle Hubyar Der Fedayim sırrı hikmet Ali’nin Kalmaz kusuruna etna kulunun Şefaat Muhammed’in kerem Ali’nin Dualarım kabul eyle Hubyar Hubyar dedem Bekülüye geldim kuşluk çağları Seyir ettim bahçeleri bağları Çok gezdim dolaştım yüce dağları Kalma kusuruma Hubyar dedem Bek kocaya yardım bekittim sözü Baktım ki pirlerim özlemiş bizi Mürşit eteğine sürünce yüzü Divane olmuşum Hubyar dedem Gezer iken karşı geldim bir dosta Dedim sefa geldin, Süleyman usta Kestaneyi gördüm perişan hasta Yareye melhemsin Hubyar dedem Hubyar Sultan’ı devah eyledim Arzeyledim ahvalimi söyledim Coşa gelip aşk deryasın boyladım Deryasın ummansın Hubyar dedem Devah ettim Hubyar’ın çamını Şükür attım bütün gönül gamını Sen bilirsin iyisini kemini Affet kusurumu Hubyar dedem Serseme gelince serimden geçtim Soğuktur suları bal diye içtim Meded müruvet dedim kapma düştüm Koyma didarından Hubyar dedem Gözpınarında da yıkadım gözüm Şükür dergahına bağlıdır özüm Yalvarırım kabul eyle niyazım Muratlar verici Hubyar dedem Yedi koyununu taşa sır etti Kerameti ile narı nur etti Gülbenk çekti gönülleri bir etti Gönül Ana’yınan Hubyar dedem Baktım değirmene bağlanmış durur Murat isteyenin muradın verir İyiyi kötüyü kendisi bilir Ozümü bilirsin Hubyar dedem Tekeli’de mehman kaldım bir gece Düşündüm avhalim çok ettim hece Kalmasın kusura pir ağca koca Erenler selveri Hubyar dedem Dokuzlarda göstermiştir alemi Asapınarında etti kelamı Dostum dosta armağanı selamı Gönülden gönüle Hubyar dedem Gürgen çukuruna aldın fermanı Talibin daharın derdi dermanı Yalvarırım muratları vermeni Ulular ulusu Hubyar dedem Çetirezlikte attın çetini Yerde gökte ediyorlar methini Doyurmuştur ordusunu atını Kerameti ile Hubyar dedem Kılıç kesen kerametler başıdır Mümünü kurtaran gözü yaşıdır Gönül Ana pirin canyoldaşıdır İkiyi bir gördüm Hubyar dedem İlyas’ın ikrarı Kalubela’dan Şefaat kanimiz nesli Ali’den Bize de ver o içtiğin doludan Kevser havuzundan Hubyar dedem GÖNDERİN BENİ Sabah olup güneş nurlar saçarken Muhammed Ali’ye gönderin beni Ruh çıkıpta kafesinden uçarken Oniki İmama gönderin beni Toplanın Muhibler irfan yurduna Can dayanmaz ayrılığın derdine Hüseyin Babayı koyun yurduna İmam Hüseyin’e gönderin beni Gülbenk çekin niyaz ile saz ile Çok muhabbet ettim cilve naz ile Ecel geldi fırsat vermez söz ile Masumu paklara gönderin beni Çok günler geçirdim hep yalan oldu Arifler tanıdı kör inanmadı Çıkıp hak yolunda şeytana kandı Ecdadım Hubyar’a gönderin beni Yaptım ahretimi hakka geçmeye Beş gün kaldı şu dünyadan göçmeye Hak nasip edeerse kevser içmeye Pir Hacı Bektaşa gönderin beni Dokuz yüz kırk yedi biz gider olduk İhtiyarlık çöktü sarardık solduk Ol Hakkın emrine biz razı olduk Dedem Kul Yusufa gönderin beni Atam Hasan baba beni çağırdı HÜSEYİNİM tez gel diye bağırdı Yaşım altmış dokuz sakal ağardı Nur Hasan babaya gönderin beni TANRININ ASLANI ALİ'Yİ GÖRDÜM Dün gece dün gece seyrim içinde Muhammed Mustafa Ulu'yu gördüm Düldül zülfükarda Kamber yanında Tanrı'nın Aslanı Ali'yi gördüm Yönelip de hak demine gelince Evliya sohbetinden kanınca Muhammed kırklara varıp gelince Kırklarda içilen doluyu gördüm Nefes verip karlı dağlar eriten Gülbenk çekip Münafığı kurutan Binip cansız duvarları yürüten Hünkar Hacı Bektaş Veli'yi gördüm Doksan bini durdu her biri yanda Onların gönlüde hacda seyranda Uyandım ki Atam Hubyar bünyemde Tanrı'nın Aslanı Ali'yi gördüm CAN HATAYIM bir hal vardır serimde Dün gece Seyrimde gördüm aynmda Herkesin aklı fikri yerinde Pehlül bir Dane'yi uluyu gördüm Hubyar Vakfı Yorumlarnuri karaman { 06 Haziran 2010 01:21:26 }
Anamdan babamdan da fazla severim Allah'ın evliyalarını. Selam olsun erenlere.
Diğer Sayfalar: 1.
Yorum Yazın |
Kategori: 